
Gewoon Kim.
Ik kijk voorbij het zichtbare, maar sta met beide benen op de grond. Niet zweverig, maar heel concreet over wat weleens minder concreet voelt. Ik ben invoelend en eerlijk, en soms met een directe touch.
Ik dacht dat ik onmisbaar was.
Toen ik zelf in een burn-out raakte, dacht ik dat alles zou stoppen zonder mij. Het werk ging gewoon door.
Toen zag ik welk verhaal ik mezelf had verteld, en hoe mijn leven aan elkaar hing van verhalen. Ik kwam er stap voor stap uit. Het leerde me dat je soms afstand moet nemen om dichterbij te komen. Bij jezelf.
Herkenning, erkenning en concreet zijn.
Ik voel situaties en mensen intuïtief aan. Wat onbewust begon, is mijn manier geworden om mensen te helpen overzicht en helderheid te krijgen.

Zeezoogdieren zoals walvissen en dolfijnen. Ze voelen emoties en energie aan, zonder woorden. Dat inspireert me om dieper te kijken.